Tymon i Trupy

Nazywany „polskim Zappą” wokalista, basista, gitarzysta, poeta, kompozytor oraz twórca pojęcia jass.

Urodził się 30 IX 1968 roku w Gdańsku. Studiował anglistykę na Uniwersytecie Gdańskim. Muzyką zajmuje się już od roku 1983, kiedy trafił do zespołu Sri Sredstvom Za Uklanianje – reprezentanta awangardowego odłamu Gdańskiej Sceny Alternatywnej. Wystąpił w jego barwach w 86 roku w Warszawie na Poza Kontrolą w koncercie poświęconym GSA. W 87 działał w performerskiej grupie Tot-Art.

Pierwsze znaczące osiągnięcia Tymańskiego to Miłość – zespół założony w roku 88 z saksofonistą Mikołajem Trzaską, w którym grali Jacek Olter (dr), Leszek Możdżer (kbds), Maciej Sikała (sax), Tomasz Gwiciński (g) i Jerzy Mazzoll (cl); a sam Tymański śpiewał i był kontrabasistą. Miłość grała swoją, „rebeliancką” odmianę jazzu, i mimo że w 92 zdobyła nagrody na  Jazz Juniors i Pomorskiej Jesieni Jazzowej, a rok później wystąpiła na Jazz Jamboree, została odrzucona przez środowisko jazzowe. Dlatego Tymański wymyślił nazwę jass, która objęła formacje związane – jak Miłość – z bydgoskim klubem Mózg. Miłość nagrała sześć albumów, w tym dwa ze znanym amerykańskim trębaczem Lesterem Bowiem. Zadebiutowała płytą pt. „Miłość” (93), zakorzenioną w jazzie lat 60. spod znaku Coltrane’a, Dolphy’ego i Komedy. Muzykę oryginalniejszą, również dzięki asymilowaniu etno (bałkańskiego, afrykańskiego, azjatyckiego), przyniósł o rok młodszy „Taniec smoka”. Ale za największe płytowe osiągnięcie Miłości uważa się „Astmathic”, faktycznie urzekające świetnymi, a przy tym zabawnymi improwizacjami. Miłość współfirmuje również wydany w 97 soundtrack pt. „Muzyka do filmu <Sztos>”, przy czym znalazły się tu również trzy piosenki („Widziałem, widziałem”, „Komu się poskarżyć”, „To coś”) formacji Tymon i Trupy, tworzonej przez Tymańskiego, Trzaskę, Oltera oraz Martę Handschke (voc) i Tomasza Hesse (bg; Maestro Trytony).

Natomiast albumy Miłości z Bowiem to koncertowe „Not Two” z roku 95 i studyjne – zawierające świetną wersję „Venus In Furs” Velvet Underground – „Talkin’ About Life And Death” z 99. Z Bowiem Miłość wielokrotnie koncertowała, m.in. jadąc w trasę po Polsce w lutym 96.

Wspomniana formacja Tymon i Trupy to najbardziej rockowy projekt Tymańskiego. Tymon i Trupy powstały w 95, zaś rok później przedstawiły bardzo udany album „Songs For Genpo” – zadedykowany Amerykaninowi Genpo, nauczycielowi zen Tymańskiego (z tego względu większość piosenek została zaśpiewana po angielsku). „Songs For Genpo” to mieszanka wielu odcieni muzyki rockowej – beatlesowskiego („In Love”, jednoznacznie antynarkotykowe „Dragi to syf” czy… zbliżone do oryginału „I Want You…”), hardrockowego („Sunday”), punkowego („Kurwa, o co chodzi?!…”), grunge’owego („I Think It s O.K.” w stylu Nirvany); a całość uzupełniły funkowe „No One To Complain To” i liryczne (autorstwa Tymańskiego i Macieja Wanata z Apteki, pochodzące z repertuaru Oczi Cziornych) „The Enemy”. Najważniejszy koncert Trupów – występujących razem z innym zespołem Tymańskiego, Kurami, pod szyldem Kury Trupy – miał miejsce na Rock Opolu 95.